Generator konfiguracji MCP
Wybierz klienta i serwery. Otrzymasz konfigurację w dokładnie takim formacie, jakiego oczekuje klient, pasujące polecenia CLI (jeśli są dostępne) oraz ostrzeżenie, jeśli czegoś nie da się uruchomić.
{
"mcpServers": {
"github": {
"type": "http",
"url": "https://api.githubcopilot.com/mcp/"
},
"context7": {
"type": "http",
"url": "https://mcp.context7.com/mcp"
},
"playwright": {
"type": "stdio",
"command": "npx",
"args": [
"@playwright/mcp@latest"
]
}
}
}
Możesz też dodać je z wiersza poleceń
claude mcp add --transport http --scope project github https://api.githubcopilot.com/mcp/
claude mcp add --transport http --scope project context7 https://mcp.context7.com/mcp
claude mcp add --scope project playwright -- npx @playwright/mcp@latest
Jak działa wygenerowana konfiguracja
Hostowany lub lokalny
Hostowany serwer to adres URL, z którym klient łączy się przez Streamable HTTP; serwerem zarządza dostawca i niczego nie trzeba instalować. Serwer lokalny uruchamia się jako proces potomny przez npx, uvx lub docker i działa z uprawnieniami Twojego komputera. Jeśli serwer udostępnia oba tryby, generator najpierw wybiera hostowany i pozwala przełączyć tryb.
Klucze pozostają poza plikiem
Generator nigdy nie zapisuje prawdziwego klucza. Korzysta ze składni odwołań właściwej dla danego klienta: ${VAR} w Claude Code, ${env:VAR} w Cursor i Windsurf, monitu inputs w VS Code, $VAR w Gemini CLI, env_vars w Codex i ${{ secrets.VAR }} w Continue. W przypadku pozostałych klientów używa symbolu zastępczego <VAR>, który należy uzupełnić.
OAuth przy pierwszym użyciu
Większość hostowanych serwerów wymaga zalogowania przez OAuth. Przy pierwszym połączeniu klient otwiera przeglądarkę. Możesz też uruchomić etap logowania: /mcp w Claude Code, codex mcp login, devin mcp login lub openclaw mcp login. Slack, Asana i HubSpot akceptują tylko wstępnie zarejestrowanych klientów, więc sprawdź, czy Twój jest obsługiwany.
Wczytaj konfigurację ponownie po edycji
Claude Desktop odczytuje plik przy uruchomieniu, więc po zmianie zamknij i ponownie otwórz aplikację. Jej logi w macOS znajdują się w ~/Library/Logs/Claude. Jeśli nowy serwer nie pojawi się w innym kliencie, uruchom go ponownie lub wczytaj ponownie okno. W OpenClaw polecenie openclaw mcp doctor <name> --probe testuje pojedynczy serwer.
Pytania dotyczące konfiguracji
Gdzie umieścić mcp.json dla Cursor i Claude Code?
Cursor odczytuje .cursor/mcp.json w projekcie lub ~/.cursor/mcp.json dla każdego projektu. Claude Code odczytuje .mcp.json w katalogu głównym repozytorium dla zakresu projektu, a ustawienia lokalne i użytkownika przechowuje w ~/.claude.json. VS Code używa .vscode/mcp.json, a Codex — ~/.codex/config.toml zamiast JSON.
Dlaczego serwer zdalny nie ładuje się z claude_desktop_config.json?
Claude Desktop pobiera z tego pliku tylko serwery lokalne. Serwery zdalne trzeba dodać jako niestandardowe konektory w Settings > Connectors — wklej tam URL i zaloguj się. Dlatego generator wyświetla te adresy URL osobno.
Jak nie umieszczać kluczy API w zatwierdzanym pliku .mcp.json?
Zamiast wklejać klucz, odwołaj się do zmiennej środowiskowej. Claude Code rozwija ${VAR} i ${VAR:-default}, Cursor rozwija ${env:NAME}, a VS Code może poprosić o sekret za pomocą wpisu inputs. Przed uruchomieniem klienta ustaw zmienną w powłoce lub menedżerze sekretów.
Czy mogę używać tej samej konfiguracji MCP w różnych klientach?
Nie bez zmian: w większości klientów klucz najwyższego poziomu to mcpServers, ale w .vscode/mcp.json jest to servers, w Zed — context_servers, a w Codex — tabele mcp_servers. Niektóre klienty mogą importować pliki innych klientów: VS Code wykrywa konfiguracje Claude Desktop, Cursor i Windsurf, Continue akceptuje plik mcp.json przeciągnięty do aplikacji, a JetBrains AI Assistant oferuje opcję Import from Claude.
Dlaczego npx nie działa w Claude Desktop w systemie Windows?
README serwerów MCP uruchamia npx przez cmd w systemie Windows: command cmd, z argumentami /c, npx i nazwą pakietu. Generator automatycznie dodaje tę otoczkę po wybraniu Claude Desktop i Windows.
Czy używać hostowanej, czy lokalnej wersji serwera?
Wersja hostowana jest prostsza: nie trzeba instalować środowiska uruchomieniowego, a OAuth zastępuje długotrwałe tokeny zapisywane na dysku. Wersja lokalna sprawdzi się, gdy serwer potrzebuje dostępu do plików lub poświadczeń na Twoim komputerze albo nie ma hostowanego endpointu — jak w przypadku Filesystem, Playwright czy serwera AWS API.